Titel: Je Moest Waarschijnlijk Gaan
Artist: Brainpower
Ik lees de advertentie
\n de zwarte omlijning benadrukt de essentie
\n omschrijving voor die andere dimentie
\n De letters van je naam, ze branden in m'n netvlies
\n emoties hectisch, ik wil rustig blijven
\n maar 't lukt me net niet
\n Brok in m'n keel, druk op m'n oren,
\n wil de vraag die ik van binnen stel niet horen:
\n "Heb ik echt m'n beste vriend verloren?"
\n Ja ik hoorde het eerder door de hoorn van de telefoon
\n maar dit sjabloon bevestigt het pas echt en het is ongewoon
\n Ofschoon de woorden er toch duidelijk en echt staan,
\n niet weggaan
\n Hey, ik zal m'n pijn niet in de weg staan
\n door mezelf te confronteren met de feiten
\n Niemand iets verwijten, maar flarden van spijt,
\n ze vliegen als tapijten door m'n hoofd
\n Maar yo, ik kan de klok niet keren
\n Even later al op weg je familie te condoleren
\n
\n Je leeft maar heel kort
\n
\n Ik loop langzaam degenen achterna waar ik achter sta
\n neem alles in me op en omhels, eerst je pa en ma
\n en zie daarna daarna het verdriet van je zus
\n Doe even lief en ik sus, geef haar een brief en een kus
\n Ik vraag: 'Wil je dit eehh.. aan Michiel geven?"
\n Ze belooft dat ze 'm voorleest,
\n ik hoop dus dat je 'm hoort voordat je doorsjeest
\n naar het leven na de dood
\n Probeer m'n verstand op nul te zetten,
\n maar sta rationeel even rood
\n En voel me slap als ik stap naar je kist,
\n ik slik van onbegrip en klap haast dicht
\n als ik naar adem hap,
\n Angst, schuld en woede worden aangekaart
\n maar verdriet bedaart, je wordt door velen aangestaard
\n en je staat opgebaard
\n
\n Daar lig je dan, is dit het dan?
\n Wist ik het maar, wist je er zelf al van?
\n Trok je het niet meer, of was dit je plan?
\n
\n Ik maak een vuist, stamel je naam en pink een traan
\n ik wil bij alles stilstaan, maar ik moet zodadelijk gaan
\n want de condoleance is voorbij,
\n Het afscheid is nabij, je weet, Brain is zeker niet van steen
\n maar blijft nu wel een kei
\n Nog een laatste blik, ik slik en ga vlug
\n want yo, je moest waarschijnlijk gaan,
\n maar komt zeker nooit meer terug
\n
\n Op veel te jonge leeftijd, is van ons heengegaan
\n alsof het lot m'n partner was en ze is nu vreemdgegaan
\n Zoveel niet gezegd, zoveel niet gemaakt, zoveel niet gedaan
\n maar je moest waarschijnlijk gaan
\n
\n Op veel te jonge leeftijd, is van ons heengegaan
\n alsof het lot m'n partner was en ze is nu vreemdgegaan
\n Zoveel niet gezegd, zoveel niet gemaakt, zoveel niet gedaan
\n maar je moest waarschijnlijk gaan
\n
\n Je leeft maar heel kort
\n
\n De ceremonie is voorbij,
\n iedereen doet semi-opgelucht en quasi-blij
\n maar echte rust is er haast niet bij,
\n meer een suggestieve sfeer van een schone lei
\n Er vormt zich wederom een rij
\n en met vrienden sta ik zij-aan-zij
\n een net kloffie en een ...... laat 't roughe in de steek
\n Nog even medeleven met koffie en cake
\n Ey yo, van Beek, denk ik van binnen,
\n maar woordeloos kom ik tot m'n zinnen
\n Wetend dat die echte pijn nu gaat beginnen
\n de klap en de leegte, het besef van het verlies
\n M'n hersenvlies kraakt en net zoals servies
\n breekt de spanning heel gemakkelijk,
\n Het leven is vergankelijk, soms verachtelijk,
\n altijd van tijd afhankelijk
\n Maar tijdloos ben je nu en feilloos
\n ook al was je grenzeloos, je bent nooit mateloos
\n Het is een schrale troost, misschien,
\n maar ik blijf geloven in vriendschap
\n Eindeloos, hier beneden of daarbovenin
\n sprakeloos, werden we tegen het einde,
\n er was het een en ander loos
\n we werden minder close, je was boos
\n Maar niemand koos
\n voor de manier waarop het afliep
\n Schuld is niet toepasselijk
\n maar hey, dat doet zeer, dat het zo maf liep
\n En het vreemde is, je bent gecremeerd,
\n geen steen of urn is nooit teruggekeerd
\n naar een plek door jouw ziel beheerd
\n Begrijp me niet verkeerd, het is gegaan zoals het ging
\n je bent vergaan, verre van herinnering die blijft bestaan
\n Ik hoop echt dat je stierf in vrede met jezelf
\n alle pijn verleden tijd en tevreden met jezelf
\n Het klinkt raar, naar, onwerkelijk maar waar
\n misschien ben je daar nu echt onsterfelijk
\n en is het hiernamaals, de sigaar
\n Want je vibe is wat me altijd bijblijft
\n en aan m'n zij blijft, voordat ik optreed of een rhyme schrijf
\n connect ik even met je ziel, met Michiel, het klinkt debiel
\n maar het is real, net zoals m'n liefde voor vinyl
\n En altijd op je sterfdag, ben ik even alleen
\n en koop een plaat die me raakt,
\n dan zijn we eventjes één
\n en yo, die band zal voor altijd doorgaan
\n Want ook al lijk je soms teloor gegaan
\n je ziel blijft voor altijd voortbestaan
\n
\n Op veel te jonge leeftijd, is van ons heengegaan
\n alsof het lot m'n partner was en ze is nu vreemdgegaan
\n Zoveel niet gezegd, zoveel niet gemaakt, zoveel niet gedaan
\n maar je moest waarschijnlijk gaan
\n
\n Op veel te jonge leeftijd, is van ons heengegaan
\n alsof het lot m'n partner was en ze is nu vreemdgegaan
\n Zoveel niet gezegd, zoveel niet gemaakt, zoveel niet gedaan, man
\n maar je moest waarschijnlijk gaan, man
\n
\n Je leeft maar heel kort
\n
\n Daar doe je niets aan
|
|
